Ang Kauna-unahan Kong Lugi

The joy of pursuing your passion.

The Great Wall of Bianca

Madalas akong tanungin ng mga kakilala ko kung may sahod ba ng pagsali ko sa Teatro Angeleno. Nabibigla ang iba kapag sinasabi kong wala (kaya nga volunteer di ba?). Expect ko nang sasabihin nilang lugi ako. Siyempre, dugo’t pawis ang puhunan mo doon. Madalas ikaw pa ang gagastos ng pamasahe mo, costume, at minsan pagkain. Pero kapag may mabubuting nilalang naman eh inaambunan kami ng grasya.

Sa isip nila luging-lugi ako. Malamang ang mentality ng iba ay mas gugustuhin pa nilang magpahinga na lang pagkatapos ng trabaho o ng klase kaysa gumapang sa lupa at magbaliw-baliwan. Wala namang T.F. na ibibigay, so why would they bother joining the wolf pack?

Pero the more na ina-analyze ko ang mga pangyayari mula nang magbukas ang 2016, tiba-tiba ako kung tutuusin.

Una sa lahat, ang mahal kaya ng acting workshop! Pero nakukuha namin ng libre iyon. Naalala ko may nag-kwentong co-actor namin…

View original post 1,203 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: