#hugot 1- (dapithapon)

Idiosyncratic


Dapithapon noon, tapos na ang trabaho sa mga opisina kaya maraming tao sa kalsada. Nag-uunahan para makauwi sa kani-kanilang mga tahanan. Amoy ng usok na dulot ng mga sasakyan at mga pabrikang nakapaligid, kasama na ang amoy ng pawis sa katawan dulot ng maghapong paggawa. Lahat ay nagmamadali, lalo na’t kasabay ng papalubog na araw ay ang nagbabadyang pag-ulan. Hindi alintana ng mga tao ang pagkakadikit-dikit ng mga balikat at pagkikiskisan ng mga balat basta makarating sa kanilang paroroonan.
Ngunit di tulad nang mabilis na paggalaw ng mundo noong araw at oras na iyon, may isang babaeng nakatayo lang sa may kanto. Hindi mo sya kakikitaan ng anumang pagod sa kanyang mukha. Makikita sa kanyang mga mata ang pananabik at saya. May ngiti sa kanyang labi habang hawak-hawak at minsana’y sinusulyapanng isang maliit na papel sa kanyang kanang kamay. Tila wala syang pakialam sa kahit ano at pawang ang kapirasong…

View original post 246 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: