Kulong

Salamat sa pagmamahal na patuloy kong nararamdaman…

weerdiffident

Makasalanan ako.
Sa isip. Sa salita. Sa gawa.
Alam kong habang nabubuhay ako sa mundong ito
Umiwas man ako, magkakasala at magkakasala ako.
Kaya oo, makasalanan ako.

Hindi ako perpekto.
Lumaki man ako sa simbahan
Alam kong hindi ito ang tunay na sukatan ng pagiging Kristiyano.
Oo alam ko, hindi ako perpekto.

Para akong isang ibon na nakakulong sa kanyang hawla
Nagpupumilit na lumabas
Nagpupumilit na makatakas
Ninanais lisanin ang mundong punong-puno ng kapanglawan

Para akong isang bata na palaging nadarapa
Nasasaktan. Nagkakasugat.
Dumudugo ang mga parte ng kanyang kahinaan
Nahihirapang bumangon dahil sa hapdi ng kalooban

Ngunit ayoko na dito.
Nahihirapan na ako.
Liwanag na dala mo, iyon ang ninanais ko.
Pag-asa na kaloob mo, iyon ang hinahangad ko.

Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako.

Pero bakit ganun?
Alam kong hindi ka malayo.
Alam kong nandiyan ka.
Alam kong dala mo ang pagasa.

Pero bakit ako ang lumalayo?
Pagmamahal…

View original post 212 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: