Ang Kwento ni Segundo, Minuto, at Oras

Doctor Eamer

Oras – Ako na naman ang magpaparaya. Ako na naman ang maghihintay. Ako na naman itong aasa na balang araw ay darating ka.

Minuto – Maraming salamat sa paghihintay. Maraming salamat dahil hindi ka napagod. Maraming salamat dahil hindi mo ako sinukuan. Kahit na minsan ang tadhana’y walang kasiguraduhan. Bakit mo nga ba ako hinintay?

Segundo – Pagod na ako. Tila walang katapusan ang dagok ng buhay. Pwede bang tumigil na lang? pwede bang huminto? Pwede bang magpahinga muna saglit? 


Oras – Parang wala namang nangyayari sa lahat ng aking ginagawa. Usad pagong ang tagumpay na aking gustong makamtam.

Minuto – Unti-unti. Dahan-dahan. Makakamtam ko rin ang aking mga pangarap. Hindi ko pa man kayang tumakbo sa ngayon subalit patuloy akong maglalakad hanggang sa abot ng aking makakaya. Hanggang sa minimithing tagumpay.

Segundo – Hindi ko naman pinili ang ganitong buhay. Mayaman. Kilala. Matagumpay. Pero bakit sa lahat ng mayroon…

View original post 107 more words

Advertisements

About Doctor Eamer

I am a dreamer. Visit me at http://iamdoctoreamer.wordpress.com/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: